Το συγκεκριμένο email περιέχει γραφικά. Αν δεν μπορείτε να τα δείτε, πατήστε Εδώ.

Ι.Μ.Ε.Θ.Α.

Ινστιτούτο Μελέτης και Εκπαίδευσης στη Θρόμβωση και την Αντιθρομβωτική αγωγή

 

Newsletter Ιουλίου 2017

Ο FDA ενέκρινε το Betrixaban για την προφύλαξη της εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης

Ο FDA ενέκρινε το νέο από του στόματος αντιπηκτικό betrixaban για την προφύλαξη από την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση σε νοσηλευόμενους ασθενείς με οξεία  νόσο που κινδυνεύουν από θρομβοεμβολικές επιπλοκές, λόγω μέτριας ή σοβαρά περιορισμένης κινητικότητας και άλλων παραγόντων κινδύνου εμφάνισης της νόσου.

Η έγκριση βασίστηκε σε δεδομένα της μελέτης φάσης 3 APEX, μια τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή, πολυκεντρική μελέτη που συμπεριέλαβε 7.513 ασθενείς και συνέκρινε την εκτεταμένης διάρκειας αγωγή με betrixaban (35 έως 42 ημέρες) σε σχέση με τη βραχείας διάρκειας αγωγή με ενοξαπαρίνη (6 έως 14 ημέρες) για την πρόληψη της VTE σε νοσηλευόμενους ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για VTE. Η συνιστώμενη δόση betrixaban ήταν μια αρχική εφάπαξ δόση 160 mg ξεκινώντας την πρώτη ημέρα της νοσηλείας, ακολουθούμενη από 80 mg μία φορά ημερησίως για 35 έως 42 ημέρες την ίδια ώρα κάθε ημέρα με τροφή.


Στη Μελέτη COMPASS επετεύχθη πρόωρα το πρωτεύον καταληκτικό σημείο και διακόπτεται λόγω σημαντικής ανωτερότητας της ριβαροξαμπάνης

Η μελέτη Φάσης ΙΙΙ COMPASS, στην οποία 27.402 ασθενείς με στεφανιαία νόσο ή περιφερική αρτηριοπάθεια (χωρίς ένδειξη για διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή) τυχαιοποιήθηκαν είτε σε ριβαροξαμπάνη 2,5 ή 5 mg δις ημερησίως και ασπιρίνη 100 mg ημερησίως, είτε μόνο σε ασπιρίνη 100 mg ημερησίως, έδειξε συντριπτική αποτελεσματικότητα της ριβαροξαμπάνης έναντι της μονοθεραπείας με ασπιρίνη. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης που ήταν τα μείζονα καρδιαγγειακά συμβάματα (MACCE) επετεύχθη πρόωρα και συγκεκριμένα ένα έτος πριν το προγραμματισμένο τέλος της περιόδου παρακολούθησης και η μελέτη διεκόπη πρόωρα από την Επιτροπή Παρακολούθησης των Δεδομένων και της Ασφάλειας της μελέτης.


Το idarucizumab αντιστρέφει άμεσα και πλήρως την αντιπηκτική δράση της νταμπιγκατράνης σε ασθενείς που βρίσκονται σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης

Σύμφωνα με τα ευρήματα μελέτης που παρουσιάστηκαν στο 26ο Συνέδριο της Διεθνούς Εταιρείας για τη Θρόμβωση και την Αιμόσταση (ISTH) στο Βερολίνο της Γερμανίας και ταυτόχρονα δημοσιεύθηκαν στο New England Journal of Medicine, το idarucizumab αντιστρέφει γρήγορα και με ασφάλεια την αντιπηκτική δράση της νταμπιγκατράνης. Τα αποτελέσματα του αντιδότου ήταν όμοια τόσο σε ασθενείς που παρουσίαζαν ανεξέλεγκτη ή απειλητική για τη ζωή αιμορραγία (ομάδα Α) όσο και σε ασθενείς που έπρεπε να υποβληθούν σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση (ομάδα Β) (η μέση μέγιστη ποσοστιαία αναστροφή της νταμπιγκατράνης ήταν 100%).

Στην ομάδα Α, 137 ασθενείς (45,5%) παρουσίασαν γαστρεντερική αιμορραγία και 98 (32,6%) ενδοκρανιακή αιμορραγία. Μεταξύ των ασθενών της ομάδας Α που μπορούσαν να αξιολογηθούν, ο διάμεσος χρόνος έως την διακοπή της αιμορραγίας ήταν 2,5 ώρες. Στην ομάδα Β, ο διάμεσος χρόνος μέχρι την έναρξη της προβλεπόμενης επέμβασης ήταν 1,6 ώρες. Η περιεγχειρητική αιμόσταση αξιολογήθηκε ως φυσιολογική σε 93,4% των ασθενών, ήπια διαταραγμένη  στο 5,1% και μέτρια διαταραγμένη στο 1,5%.Τα ποσοστά θνητότητας στις 90 ημέρες ήταν 18,8% (Ομάδα Α) και 18,9% (Ομάδα Β). Στις 90 ημέρες, τα θρομβωτικά συμβάντα εμφανίστηκαν στο 6,3% των ασθενών της ομάδας Α και στο 7,4% των ασθενών της ομάδας Β, πράγμα που συμβαδίζει με τα ποσοστά που αναφέρθηκαν μετά από μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις ή νοσηλεία για μη ελεγχόμενη αιμορραγία σε ασθενείς που είχαν λάβει ανταγωνιστή βιταμίνης Κ. Δεν παρουσιάσθηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες  σχετικά με τη χρήση του idarucizumab. Η άμεση αναστροφή του αντιπηκτικού αποτελέσματος της νταμπιγκατράνης επέτρεψε στους θεράποντες ιατρούς να αντιμετωπίσουν άμεσα και με επιτυχία τις επείγουσες καταστάσεις.


Οι ασθενείς με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή δε λαμβάνουν την κατάλληλη αντιπηκτική αγωγή

Mελέτη που διεξήχθη στη Μ. Βρετανία από το 2000 έως το 2015 και συμπεριέλαβε περισσότερους από 175.000 ασθενείς έδειξε ότι οι ασθενείς με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) έχουν σημαντικά μικρότερες πιθανότητες να λάβουν αγωγή με από του στόματος αντιπηκτικά σε σύγκριση με τους ασθενείς με εμμένουσα ή μόνιμη ΚΜ. Το 2000, οι ασθενείς με παροξυσμική ΚΜ ήταν μόνο κατά το ήμισυ πιθανότερο να υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπηκτικά σε σχέση με τους ασθενείς με άλλους τύπους ΚΜ. Αυτό βελτιώθηκε με την πάροδο του χρόνου, αλλά το 2015, οι ασθενείς με παροξυσμική ΚΜ ήταν ακόμα περίπου 20% λιγότερο πιθανό να λάβουν αντιπηκτικά φάρμακα.


Η συνταγογραφημένη δόση των νέων αντιπηκτικών σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία συχνά αποκλίνει από τη συνιστώμενη δόση

Μία μεγάλη μελέτη που συμπεριέλαβε 14.865 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που έπαιρναν απιξαμπάνη, νταμπιγκατράνη ή ριβαροξαμπάνη έδειξε ότι στην καθημερινή κλινική πρακτική, οι συνταγογραφημένες δόσεις των νέων από του στόματος αντιπηκτικών είναι συχνά ασυμβίβαστες με την επισήμανση των φαρμάκων. Αυτά τα πρότυπα συνταγογράφησης μπορεί να είναι λιγότερο ασφαλή και χωρίς όφελος ως προς την αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική νόσο και να είναι λιγότερο αποτελεσματικά και χωρίς οφέλη ως προς την ασφάλεια σε ασθενείς που λαμβάνουν απιξαμπάνη με φυσιολογική ή ελαφρώς διαταραγμένη νεφρική λειτουργία.

Συγκεκριμένα, 43% των ασθενών που έπρεπε να λαμβάνουν μειωμένη δοσολογία, λόγω νεφρικής δυσλειτουργίας έπαιρναν τη συνήθη δοσολογία. Οι ασθενείς αυτοί είχαν υπερδιπλάσιο κίνδυνο μείζονος αιμορραγίας σε σύγκριση με εκείνους στους οποίους είχε γίνει η ενδεικνυόμενη μείωση της δόσης (p=0,03), χωρίς να έχουν όφελος ως προς τη μείωση του θρομβωτικού κινδύνου. Αντίθετα, περίπου 13,3% των ασθενών χωρίς νεφρική δυσλειτουργία ελάμβαναν μειωμένη δόση αντιπηκτικού και είχαν αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επιπλοκών.


Ανεπαρκής η αντιπηκτική αγωγή σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή και εγκεφαλικό επεισόδιο

Σύμφωνα με μεγάλη μελέτη στην οποία συμμετείχαν 94.474 ασθενείς που εμφάνισαν οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο και είχαν γνωστό ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής, το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών ελάμβαναν ανεπαρκή αντιπηκτική αγωγή. Η θεραπευτική αντιπηκτική αγωγή συνδυάστηκε με λιγότερες πιθανότητες μέτριου ή σοβαρού εγκεφαλικού επεισοδίου και ενδονοσοκομειακής θνητότητας. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι όταν οι ασθενείς έλαβαν τη συνιστώμενη αντιπηκτική αγωγή, είχαν λιγότερο σοβαρά συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου και μικρότερο κίνδυνο θανάτου.

Περισσότερο από το 80% των ασθενών που μελετήθηκαν δεν έλαβαν θεραπεία με αντιπηκτική αγωγή πριν από την εμφάνιση εγκεφαλικού επεισοδίου. Το 30,3% δεν έλαβε αντιθρομβωτική θεραπεία. Το 39,9% έλαβε μόνο αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία. Το 13,5% έλαβε υποθεραπευτική δόση βαρφαρίνη. Το 7,6% έλαβε θεραπευτική δόση βαρφαρίνης. Το 8,8% έλαβε DOAC. Ενώ ορισμένοι από αυτούς τους ασθενείς μπορεί να είχαν λόγους να μην πάρουν αντιπηκτική αγωγή, όπως ο υψηλός κίνδυνος αιμορραγίας ή πτώσης, περισσότερα από τα δύο τρίτα δεν είχαν τεκμηριωμένο λόγο για τη λήψη ανεπαρκούς θεραπείας πρόληψης του εγκεφαλικού επεισοδίου.


Η ριβαροξαμπάνη είναι ανώτερη της ασπιρίνης στη πρόληψη των υποτροπών της φλεβοθρόμβωσης. Μελέτη EINSTEIN CHOICE

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης EINSTEIN CHOICE η ριβαροξαμπάνη είναι πιο αποτελεσματική και το ίδιο ασφαλής σε σύγκριση με την ασπιρίνη για μακροχρόνια αντιθρομβωτική αγωγή σε ασθενείς με εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση (VTE). Σε αυτή τη μελέτη φάσης 3, 3.396 ασθενείς με VTE που είχαν συμπληρώσει 6 έως 12 μήνες αντιπηκτικής αγωγής  τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν ριβαροξαμπάνη 20 mg ή 10 mg ημερησίως ή ασπιρίνη 100 mg. Η συχνότητα υποτροπής VTE με την ασπιρίνη ήταν 4,4% έναντι 1,5% με τη ριβαροξαμπάνη 20 mg και 1,2% με τη ριβαροξαμπάνη 10 mg (p<0,001). Η συχνότητα μείζονος αιμορραγίας ήταν παρόμοια μεταξύ των θεραπειών, 0,3%, 0,5% και 0,4%, αντίστοιχα.


Η νταμπιγκατράνη προκαλεί λιγότερες μείζονες αιμορραγίες σε σχέση με τη βαρφαρίνη σε ασθενείς που υποβάλλονται σε κατάλυση κολπικής μαρμαρυγής

Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε κατάλυση κολπικής μαρμαρυγής, η συνέχιση της αντιπηκτική αγωγής με νταμπιγκατράνη συσχετίστηκε με λιγότερες αιμορραγικές επιπλοκές από τη βαρφαρίνη.

Εξακόσιοι τριάντα πέντε ασθενείς που είχαν προγραμματιστεί για κατάλυση, λόγω παροξυσμικής ή μόνιμης κολπικής μαρμαρυγής, τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε νταμπιγκατράνη (150 mg δύο φορές ημερησίως) είτε βαρφαρίνη (στόχος INR 2,0 έως 3,0). Η κατάλυση πραγματοποιήθηκε μετά από 4 έως 8 εβδομάδες αδιάλειπτης αντιπηκτικής αγωγής, η οποία συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της κατάλυσης και για 8 εβδομάδες μετά. Η συχνότητα εμφάνισης μεγάλων αιμορραγικών επεισοδίων κατά τη διάρκεια και μέχρι 8 εβδομάδες μετά την κατάλυση ήταν μικρότερη στην ομάδα της νταμπιγκατράνης έναντι της βαρφαρίνης (5 ασθενείς [1,6%] έναντι 22 ασθενών [6,9%], Ρ <0,001). Η νταμπιγατράνη συσχετίστηκε με λιγότερους περικαρδιακούς επιπωματισμούς και αιματώματα της βουβωνικής χώρας από ό,τι η βαρφαρίνη. Οι δύο ομάδες θεραπείας είχαν παρόμοια επίπτωση μικρών αιμορραγικών επεισοδίων.


PRECISE-DAPT score, μία αξιολόγηση αιμορραγικού κινδύνου μετά από PCI

Η βαθμολογία PRECISE-DAPT είναι μια απλή βαθμολογία κινδύνου πέντε στοιχείων, η οποία παρέχει ένα τυποποιημένο εργαλείο για την πρόβλεψη της εξωνοσοκομειακής αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής (DAPT) μετά από PCI.

To score για το οποίο υπάρχει στο διαδίκτυο εργαλείο αυτόματου υπολογισμού (http://www.precisedaptscore.com/predapt/webcalculator.html) προήλθε από δεδομένα 14.963 ασθενών από 8 τυχαιοποιημένες μελέτες, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με ασπιρίνη και αναστολέα του υποδοχέα P2Y12 μετά από PCI. Οι 5 σημαντικότεροι ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες είναι το ιστορικό προηγούμενης αιμορραγίας, η ηλικία, η συγκέντρωση των λευκοκυττάρων, η συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης και η κάθαρση κρεατινίνης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς που είχαν υψηλό PRECISE-DAPT score (≥25) ήταν εκείνοι οι οποίοι είχαν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας με την μακροχρόνια διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (>12 μήνες) σε σύγκριση με τη βραχεία αγωγή (<6 μήνες). Αντίθετα, οι ασθενείς με PRECISE-DAPT score <25 φαίνεται να ωφελούνται από τη μακροχρόνια αγωγή με μείωση ισχαιμικών καταληκτικών σημείων, χωρίς σημαντική αύξηση του κινδύνου αιμορραγίας.

Αυτό το μήνυμα πληρεί τις προϋποθέσεις της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας περί διαφημιστικών μηνυμάτων, καθώς φέρει τα πλήρη στοιχεία του αποστολέα ευκρινώς και δίνει στον παραλήπτη τη δυνατότητα διαγραφής (Directiva 2002/31/CE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου). Εάν είσαστε σε αυτή τη λίστα κατά λάθος ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο θέλετε να διαγραφεί το e-mail σας από αυτή τη λίστα παραληπτών ενημερώστε μας. Για να διαγραφείτε από αυτήν την λίστα παρακαλώ πατήστε, εδώ.